Günther Uecker (RFN). Nowe dzieła

„Uważam, że przynależę do tradycji konstruktywistycznej. Sztukę konstrutywną można rozumieć jako siłę awangardową, działającą przez obecne stulecie. Powstała ona z dążeń artystów do niezależności, z próby przezwyciężenia chaosu, zniszczenia i ucisku, zabijania człowieka przez człowieka.

Zaprojektowany przez artystów obraz świata powstał jako manifest ich duchowej wolności, jako nowe wyobrażenie o świecie.

Nie odwzorowywano ani nie przedstawiano starego świata, nowy świat wkroczył jako wizja i utopia. Z zaczątków rozkołysanych, obracających się rzeźb, z dyanamicznych trójkątów, kwadratów, kół i belek powstała sztuka strukturalna, wynikająca z przekonania, że siły warunkują się wzajemnie, a energie ukryte w materiałach maja swe źródło w sferze zjawisk zewnętrznych […]”

Günther Uecker, fragment książki „Człowiek i popiół” będącej pokłosiem wystawy

„Publikacja niniejsza przywołuje pamięć o wystawie Nowe prace Günthera Ueckera, która miała miejsce w maju 1989 roku w Muzeum Sztuki w Łodzi, wzbudzając gorącą reakcję wszystkich, którzy ją odwiedzili. Wystawa ta była już drugą w naszym muzeum, po pierwszym pokazie w 1974 roku. Głębokie przesłanie twórczości Günthera Ueckera z ostatnich szczególnie lat, którego źródło bije w duchowym przeżyciu przez autora wizji zagrożeń człowieczeństwa – czego prefiguracją była tragedia Czernobyla i wynikająca stąd świadomość potrzeby harmonii z naturą – zainspirowało nas do przygotowania niniejszego zbioru.[…]”

Ryszard Stanisławski, posłowie do książki „Człowiek i popiół” będącej pokłosiem wystawy