KINO LETNIE - w każdy czwartek sierpnia
W sierpniu zapraszamy do ogrodu Muzeum Sztuki w Łodzi na seanse w ramach cyklu Kina letniego. Tegoroczna edycja odbędzie się pod hasłem "kina atrakcji". Nazwa ta została wymyślona przez badaczy wczesnego kina i zrobiła błyskawiczną karierę, ponieważ była użyteczna do opisu tych odmian ruchomych obrazów, dla których fabuła nie jest najważniejsza - od Meliesa do Matrixa.
Program:
2 sierpnia 2012, czwartek, g. 20.30:
„Matrix” (1999, 136`), reż. Larry i Andy Wachowscy
Bonus: „Czerwone i czarne” (1963, 6'), reż. Witold Giersz
9 sierpnia 2012, czwartek, g. 20.30:
„Szachowa gorączka” (1925, 18`), reż. Wsiewołod Pudowkin, Nikołaj Szpikowski; „Strajk” (1924, 82`), reż. Siergiej Eisenstein
Bonus: „Bankiet“ (1976, 8'), reż. Zofia Oraczewska
16 sierpnia 2012, czwartek, g. 20.30:
42 Ulica (1933, 89`), reż. Lloyd Bacon
Bonus: „Słodkie rytmy” (1965, 6'30"), reż. Kazimierz Urbański
23 sierpnia 2012, czwartek, g. 20.30:
„Dziennik Głumowa", reż. Siergiej Eisenstein (1923, 6'); „Fantomas“ (1913, 50`), reż. Louis Feuillade; „Electric house”, reż. Buster Keaton, Edward F. Cline (1922, 22')
Bonus: „Safari” (2009, 13'), reż. Marek Serafiński
30 sierpnia 2012, czwartek, g. 20.30:
„Fantomas II” (1913, 54`), reż. Louis Feuillade; “Charlie w Music Hallu” (1915, 30`), reż. Charlie Chaplin
Bonus: „Brzytwa” (2009, 10'), Grzegorz Koncewicz
"Kino atrakcji" okazało się niezwykle atrakcyjnym pojęciem, które pozwala połączyć to, co normalnie oddzielone: kino nieme, awangardę filmową i współczesne filmy zdominowane przez efekty specjalne. Termin ten został ukuty przez badaczy wczesnego kina, którzy starali się uchwycić specyfikę pierwszych filmów, w niczym nie przypominały późniejszego kina opowiadającego złożone historie. Termin ten zrobił błyskawiczną karierę, okazując się użyteczny do opisu tych odmian ruchomych obrazów, dla których fabuła nie jest najważniejsza - od Meliesa do Matrixa. Ten ostatni, w którym dominują luźno powiązane ze sobą atrakcje wizualne, można postrzegać jako ożywienie idei kina atrakcji z początku dwudziestego wieku.
Idea atrakcji odsyła nas do tradycji ludowej kultury popularnej jak i do awangardowej subwersji, służy podkreśleniu magnetyzmu pokazywanego spektaklu. Sam termin wywodzi się z awangardowej refleksji nad praktykami twórczymi. Można ją odnaleźć zarówno w pismach Sergieja Eisensteina („Montaż atrakcji", 1923) jak i Filippo Tomasa Marinettiego (manifest „Variété", 1913). Dla Eisensteina montaż atrakcji opierał się na łączeniu ze sobą kolejnych "atrakcji" – obrazów o bardzo silnym ładunku emocjonalnym, często szokujących lub o wyrazistej wymowie estetycznej, tworzące razem zestawienia budzące w widzu mocne reakcje emocjonalne. Zasadą organizującą kino atrakcji jest "estetyka zaskoczenia": bezpośredniego, często agresywnego zwracania się do widza. - Łukasz Biskupski
BONUS
Uzupełnieniem każdej projekcji w ramach przeglądu Kino Letnie: Kino atrakcji, będą animowane „dodatki”, które wpisują się w pojęcie „kina atrakcji”, rozmaicie je przy tym interpretując i bawiąc się nim. W programie, obok dzieł klasycznych, takich jak brawurowe „Czerwone i czarne” (1963, 6') Witolda Giersza, krwawy „Bankiet” (1976, 8') Zofii Oraczewskiej, czy eksperymentalne i rozedrgane „Słodkie rytmy” (1965, 6'30") Kazimierza Urbańskiego, znalazły się także tytuły współczesne: rozbuchane „Safari” (2009, 13') Marka Serafińskiego i stylowa „Brzytwa” (2009, 10') Grzegorza Koncewicza.
Wybór animacji: Piotr Kardas, Animation Across Borders
