Mieczysław Janikowski (1912 – 1968). Malarstwo
Wystawa Mieczysław Janikowski (1912 – 1968). Malarstwo prezentowana była w Muzeum Sztuki w Łodzi od 23 lutego do marca 1974 roku. Ekspozycji towarzyszyło wydanie katalogu o tym samym tytule, w językach polskim i francuskim (wstęp: Ryszard Stanisławski; tekst: Juliusz Starzyński; autorzy cytowani: Mieczysław Janikowski [wywiad dla „Życia” nr 43], Krzysztof Henisz, P. Cognasse, Maciej Gutowski, Michel Seuphor; tłumaczenie: Dominique Lemarie – Grochowska; układ graficzny: Jan Heydrich).
INFO
Miejsce
Muzeum Sztuki w Łodzi, ul. Więckowskiego 36
Czas
23 lutego – marzec 1974 roku
Wernisaż
23 lutego 1974 roku, godz. 12.00
kuratorka:
Janina Ładnowska
„Winniśmy zdawać sobie sprawę, że twórczośc Mieczysława Janikowskigo stanowi – niezależnie czy artysta sam o tym wiedział lub pragnął to potwierdzić – jedno z ogniw, które w polskiej kulturze artystycznej dopełnia 'całość' i integralność sztuki poszukującej geometrycznych porządków […].
W tym […] kontekście spuścizna Janikowskiego przedstawia się jako dzieło oryginalne, nieortodoksyjne, przeniknięte znaczną dozą intuicji. Mamy nadzieję, że niniejsza wystawa utrwali w pamięci sylwetkę twórczą tego człowieka, który z bezprzykładną wiernością i oddaniem, w niesprzyjających okolicznościach i osamotnieniu służył swojej sztuce […]”
Ryszard Stanisławski, Fragment wstępu z katalogu wystawy
„Próbowałem niekiedy w rozmowach z Janikowskim zapytywać o jego artystyczny rodowód. Nie czuł się bynajmniej kontynuatorem polskiego konstruktywizmu spod znaku Strzemińskiego, ale też nie podejmował żadnej z odmian abstrakcji geometrycznej, aktualnie pojawiających się w Paryżu, czy byłby to sam Vasarely, czy ktokolwiek z kręgu zbliżonego. Rygorystyczne malarstwo Janikowskiego było reakcją jego surowej natury na swoistą rozwiązłość kolorystyczną taszyzmu panującego w latach 50-tych […]”
Juliusz Starzyński, fragment tekstu z katalogu wystawy