MODERNIZACJE: Awangardowe modernizowanie miasta: Peiper, Przyboś, Strzemiński. Wykład Elżbiety Rybickiej

Kultura polska po 1918 roku wymagała modernizacji zwłaszcza w odniesieniu do miasta. Problem ten nie dotyczy jedynie nowej architektury, ale zjawiska trudniejszego do precyzyjnego uchwycenia - społecznego imaginarium, w którym do tej pory dominowały antyurbanistyczne stereotypy. Do zmiany tego negatywnego wizerunku przyczynili się poeci awangardowi, Tadeusz Peiper i Julian Przyboś, tworząc całkiem odmienną (utopijną?) wizję miasta nowoczesnego. Ich manifesty i poezje warto skonfrontować z urbanistycznym projektem Władysława Strzemińskiego, by zapytać o wspólnotę awangardowych poszukiwań. A na koniec zadać pytanie o możliwy rezonans, kontynuacje i zerwania w literaturze powojennej.

Wykład otwarty w ramach kursu towarzyszącego wystawie "Modernizacje 1918 - 1939. Czas przyszły dokonany". Wstęp wolny.

Elżbieta Rybicka pracuje w Katedrze Antropologii Literatury i Badań Kulturowych (Wydział Polonistyki UJ). Autorka książek „Formy labiryntu w prozie polskiej XX wieku” (2000), „Modernizowanie miasta. Zarys problematyki urbanistycznej w nowoczesnej literaturze polskiej” (2003). Obecnie zajmuje się geopoetyką i zwrotem topograficznym w badaniach i praktykach kulturowych.