MODERNIZACJE: Nowoczesność i kultura popularna: współrzędne etyczne, estetyczne, etniczne. Wykład Tomasza Majewskiego

W latach 20. i 30. XX wieku rysowała się możliwość, aby rozwój sztuki nowoczesnej dokonywał się w aliansie z masową rozrywką a nie w opozycji do niej. W rozważaniach o amerykańskim wodewilu Gilbert Seldes zwracał uwagę na tożsamość wykonawców, ich żydowskie lub irlandzkie korzenie, w czym upatrywał źródła witalności i energii scenicznej tej formy sztuki. Wodewil i kabaret to innymi słowy miejsca etnicznego coming-out, transformacyjnej gry z tożsamością, artykulacji własnej odmienności. Rozpoznanie to dotyczy z pewnością także międzywojennego kabaretu współtworzonego przez polskich artystów żydowskiego pochodzenia – Juliana Tuwima, Eddie Rosnera, Adama Astona. W koncepcji Miriam Hansen, która stara się rozszerzyć pojecie „modernizmu” na całość pola zmysłowego, możemy z kolei uchwycić nowoczesność jako zjawisko z porządku doświadczenia codziennego, powiązane z nowymi formami pobudzenia emocjonalno-sensorycznego, organizacją oraz wytwarzaniem masowo produkowanych i konsumowanych wytworów mody, designu, reklamy, otoczenia miejskiego. Koncepcja ta posłuży za punkt wyjścia do pokazania udziału awangardowych plastyków w projektowaniu fotomontaży dla polskich, międzywojennych magazynów wydawanych przez koncern Ilustrowanego Kuriera Codziennego.

Wykład otwarty w ramach kursu towarzyszącego wystawie "Modernizacje 1918 - 1939. Czas przyszły dokonany". Wstęp wolny.

Tomasz Majewski, adiunkt w Zakładzie Teorii Kultury Instytutu Teorii Literatury, Teatru i Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Łódzkiego. Redaktor książki "Rekonfiguracje modernizmu. Nowoczesność i kultura popularna" oraz "Pamięć Shoah: kulturowe reprezentacje i praktyki upamiętnienia" (wraz z Anną Zeidler-Janiszewską).