Portret dziecka w malarstwie polskim XIX w.

„Prezentowana wystawa obejmuje zasadniczo portret dziecka XIX wieku w Polsce, ale dla ukazania drogi rozwojowej tego malarstwa wprowadzono kilka portretów wcześniejszych – z drugiej połowy XVIII wieku, które najlepiej uwydatniają różnicę w ujęciach i charakterze tych dwóch epok. Portret dziecka z XVIII wieku pokazuje postać dziecka w pozach i strojach ludzi dorosłych, w ujęciach reprezentacyjnych i nawet wyposażenia ich w pewne właściwe dzieciom rekwizyty, jak kwiaty czy ptaki ,itp. W niczym nie narusza założonej powagi i oficjalnego dostojeństwa młodego modela.

Istotną różnicę przynosi wiek XIX, wiek rozwoju wiedzy o człowieku we wszystkich dziedzinach. Portret dziecka traci swą sztywność i oficjalność, nabiera życia […] To nie są upozowane figurki, to postacie o odrębnym charakterze i temperamencie […] W wielu portretach dzieci późniejszego okresu można odczytać głębszą myśl artysty, który w niewinnym i pełnym słodyczy spojrzeniu ukazuje cierpienie i ból istnienia”. 

Fragment wstępu z katalogu wystawy