Sztuka prefiguratywna w poszukiwaniu eko-utopii. Wykład Ewy Domańskiej

ms2, sala audiowizualna, ul. Ogrodowa 19 
8 marca, środa, godz. 18:00, wstęp wolny

Autorka zaproponuje analizę terminu „sztuka prefiguratywna” na określenie takiej działalności artystycznej, która nie tylko jest w stanie wyobrazić sobie przyszłość „zawczasu” i tym samym bierze udział w kształtowaniu możliwych scenariuszy przyszłości, ale także staje się rodzajem laboratorium, eksperymentując z tworzeniem alternatyw dla zastanego porządku, który z różnych względów uważany jest za wadliwy. Pokazuje w ten sposób, że zmiana jest możliwa.

Rozważania te osadzone zostaną w kontekście coraz bardziej popularnych w ostatnim czasie idei odrodzenia myślenia skierowanego ku przyszłości (revival of futurity), by użyć określenia Fredrica Jamesona i a także wciąż powracającej potrzeby utopii. Jako przykłady „sztuki prefiguratywnej” budującej wizję eko-utopii przeanalizowane zostaną  projekty: The Infinity Burial Project Jae Rhim Lee (2010) oraz Trafostacja Joanny Rajkowskiej (2016). Odnoszą się one do prefigurowanych w sztuce światów,  tworzonych przez wielogatunkowe ekumeny, w których dehumanizacja - rozumianajako proces pozytywny, polegający na uwalnianiu się od tego, co w kulturze europejskiej uznaje się za cechy definiujące człowieka - staje się koniecznym warunkiem  przynależności do wspólnoty.

Ewa Domańska - profesor nauk humanistycznych na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz visiting associate professor w Department of Anthropology, Stanford University. Zajmuje się współczesną teorią i historią historiografii oraz porównawczą teorią nauk humanistycznych, humanistyka ekologiczną, nieeuropejskimi podejściami do przeszłości i studiami nad martwym ciałem.  Autorka i redaktorka kilkunastu książek w tym ostatnio: Historia egzystencjalna (2012); Historia – dziś (red. z R. Stobieckim i T. Wiśliczem, 2014). Na jesieni ukaże się książka Nekros: Wprowadzenie do ontologii martwego ciała (Warszawa: PWN).