Wielka Wojna Kobiet - wykłady i dyskusja

W 1918 roku razem z kobietami w Polsce pełne prawo wyborcze uzyskały obywatelki Litwy, Niemiec, Austrii, Mołdawii, Azerbejdżanu i Armenii, zaś częściowe – obywatelki Wielkiej Brytanii. Rok później dołączyły do nich kobiety z Belgii, Luksemburga, Węgier i Gruzji.

Obecnie ten fakt postrzega się jako jeden z bezpośrednich skutków I wojny światowej. W podręcznikach do historii dalej mało pisze się o ruchach emancypacyjnych, które przecież w bardzo świadomy i polityczny sposób działały na rzecz wywalczenia dla kobiet podstawowych praw obywatelskich, pracowniczych i edukacyjnych. Ten proces rozpoczął się na długo przed I wojną, a nabrał tempa w roku 1918, kiedy to formowały się nowe państwowości. W programie szkolnego nauczania pomija się również temat robotnic, które podejmując pracę zawodową wywalczały sobie własne ścieżki emancypacji.

Wielka Wojna kobiet o prawo do „całego życia” w wielu krajach zmierzała w podobnym kierunku, choć wykorzystywała różne metody – niektóre z nich uznawane były przez część społeczeństwa za „tylko” oburzające, inne za wręcz terrorystyczne. Tytuł spotkania odnosi się dosłownie do wydarzeń I wojny i tego, co robiły wtedy kobiety, a w bardziej symboliczny i ogólny sposób do bojów stoczonych na drodze do uzyskania praw. O tym wszystkim opowiedzą Aneta Górnicka-Boratyńska (wykład pt. Czy sufrażytki mieszkały także nad Wisłą? Polska myśl feministyczna przełomu XIX i XX wieku w kontekście europejskim) oraz Alicja Urbanik-Kopeć (wykład pt. Robotnice jako buntowniczki/rewolucjonistki/emancypantki).

Spotkanie poprowadzi Marta Madejska.

Aneta Górnicka-Boratyńska – pisarka, dziennikarka, krytyczka literacka, znawczyni historii praw kobiet. Pracę doktorską z literatury obroniła na Uniwersytecie Warszawskim. Autorka antologii polskich tekstów feministycznych „Chcemy całego życia”. W książce „Stańmy się sobą” przeanalizowała cztery projekty idei emancypacji w kulturze polskiej, na przykładzie twórczości Elizy Orzeszkowej, Pauliny Kuczalskiej-Reinschmit, Zofii Nałkowskiej oraz Ireny Krzywickiej. Jest autorką wielu tekstów dla „Wysokich Obcasów” oraz książki „Zielone pomarańcze, czyli PRL dla dzieci”. Mieszka w Brukseli. Założycielka i prezeska stowarzyszenia kulturalno- edukacyjnego Brukselski Klub Polek.

Alicja Urbanik-Kopeć – badaczka historii literatury i kultury polskiej XIX wieku, obroniła doktorat w Zakładzie Historii Kultury Instytutu Kultury Polskiej UW. Oprócz kulturoznawstwa ukończyła też filologię angielską w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych UW. Interesuje ją, co dla ówczesnych znaczyła nowoczesność. Pisze o spirytyzmie, wynalazkach, emancypacji i klasie robotniczej. Obecnie pracuje w Instytucie Historii Nauki PAN.

Marta Madejska – z wykształcenia kulturoznawczyni, pracuje w Centrum Muzeologicznym Muzeum Sztuki w Łodzi; związana ze Stowarzyszeniem Topografie i Łódzką Gazetą Społeczną „Miasto Ł”; autorka książki reporterskiej o historii robotnic łódzkiego przemysłu włókienniczego  „Aleja Włókniarek” (Wydawnictwo Czarne: Wołowiec 2018).

Wydarzenie towarzyszy wystawie Wielka Wojna.

Biletowane: 1 zł